że bloczki w warstwie opierają się na kilku bloczkach w warstwie poniżej.
Ściana ma większe szanse na sklejenie się jako całość, a nie jako szereg niezależnych słupów. 2. Mniejsze ryzyko ciągłego pękania pionowego: W przypadku B, wyrównanie spoin pionowych może stworzyć punkt osłabienia, który rozciąga się na kilka warstw.
Pod pewnymi obciążeniami, zwłaszcza siłami bocznymi, ta ciągłość może sprzyjać pękaniu. 3. Większa odporność na siły poziome W badaniu opublikowanym w 2026 roku eksperymentalnie porównano oba układy i stwierdzono, że mur z wiązaniem ciągłym może wykazywać nawet o 158% wyższą wytrzymałość
